شناخت پیشینی شناخت فطری نیست؛ شناخت پیشینی شناختی است که ذهن از طریق سازوکارهای درونی خودش تولید می‌کند. — نقد عقل محض

بازگشت به کتاب

برخی از پیچیده‌ترین اندیشه‌های تاریخ فلسفه‌ی غرب را درک کنید.
۱فیلسوفان پیش از ساختن یک نظام مابعدالطبیعی باید خاستگاه و ماهیت مصالح ذهنی ذهن ما را ارزیابی کنند.
۲فیلسوفان برای پرهیز از خطر جزم‌اندیشی مابعدالطبیعی باید عقل محض را نقد کنند.
۳فلسفه با ناتوانی در پرهیز از خطر جزم‌اندیشی، به گسترش شکاکیت دامن می‌زند.
۴دین و علم هر دو به مفاهیم مابعدالطبیعی وابسته‌اند؛ این وابستگی شکاکیت را به خطری برای هر دو تبدیل می‌کند.
۵اگر عقل نتواند شناخت پیشینی در اختیارمان بگذارد، نمی‌تواند شناخت ما از ریاضیات را هم تضمین کند.
۶شناخت پیشینی شناخت فطری نیست؛ شناخت پیشینی شناختی است که ذهن از طریق سازوکارهای درونی خودش تولید می‌کند.
۷ذهن را می‌توان به سه قوه‌ی اصلی تقسیم کرد: حس‌پذیری، فاهمه و عقل.
۸ذهن برای سامان دادن داده‌های حسی به اطلاعات معنادار، به شیوه‌های ازپیش‌تعریف‌شده‌ای برای ساختار دادن به داده‌ها نیاز دارد.
۹زمان و مکان صورت‌های محض حس‌پذیری هستند که الگوهایی برای سامان دادن داده‌های حسی در اختیار ذهن می‌گذارند.
۱۰ذهن ما الگوهایی برای فهم جهان و استدلال درباره‌ی جهان نیز دارد.
۱۱ذهن می‌تواند از الگوهای خود برای کسب شناخت و مفاهیم پیشینی استفاده کند.
۱۲تا جایی که می‌توانیم بدانیم، مقولات فاهمه فقط بازتاب تجربه‌ی ما از واقعیت هستند، نه بازتاب واقعیت فی‌نفسه.
۱۳نمی‌توانیم هیچ‌چیزی درباره‌ی واقعیت فی‌نفسه بدانیم؛ حتی نمی‌توانیم بدانیم آیا واقعیت فی‌نفسه در مکان و زمان وجود دارد یا نه.
۱۴عقل نباید به گمانه‌زنی مابعدالطبیعی درباره‌ی ماهیت واقعیت فی‌نفسه وارد شود.
جمع‌بندی نهایی

نقد عقل محض