برخلاف چیزهای شکننده که زیر فشار می‌شکنند، چیزهای پادشکننده در واقع از نوسان و شوک سود می‌برند.

وقتی چیزی شیشه‌ای را با پست می‌فرستید، احتمالاً مطمئن می‌شوید که روی بسته برچسب واضحی با عبارت «لطفاً با احتیاط جابه‌جا کنید» وجود دارد؛ چون شیشه شکننده است. شیشه باید در محیطی آرام قرار بگیرد؛ چون وقتی فشارها و شوک‌ها به آن آسیب می‌زنند، خرد می‌شود.

شکنندگی مفهومی است که درک آن نسبتاً آسان است؛ همه‌ی ما می‌دانیم که چیزهای شکننده باید از موقعیت‌های پرنوسان محافظت شوند. بااین‌حال، وقتی می‌کوشیم به نقطه‌ی مقابل شکنندگی فکر کنیم، به مشکل برمی‌خوریم. چیزی را که از نوسان سود می‌برد چه می‌نامید؟

شاید فکر کنید پاسخ «مقاوم» است. اما هرچند یک چیز مقاوم بهتر از یک چیز شکننده می‌تواند از شوک‌ها جان سالم به در ببرد، نقطه‌ی مقابل شکنندگی نیست؛ آن چیز از آسیب سود نمی‌برد. چیزی که دنبالش هستیم، چیزی است که عمداً با آن بدرفتاری کنید؛ چیزی که روی بسته‌اش برچسب «لطفاً با خشونت جابه‌جا کنید» بزنید.

دشواری ما در تعریف این مفهوم تا حدی به این دلیل است که هیچ‌یک از زبان‌های اصلی جهان واژه‌ای برای آن ندارد. بنابراین باید از واژه‌ی پادشکننده برای توصیف نقطه‌ی مقابل شکنندگی استفاده کنیم؛ چیزهایی که از شوک سود می‌برند و به همین دلیل نوسان را به آرامش ترجیح می‌دهند.

نمونه‌ی خوبی از پادشکنندگی، داستان هیدرا در اساطیر یونان است. هیدرا ماری چندسر بود که جهان باستان را عذاب می‌داد. هر بار که یکی از این سرها در نبرد قطع می‌شد، دو سر به جای آن می‌رویید. پس هر بار که این هیولا آسیب می‌دید، سود می‌برد؛ بنابراین هیدرا پادشکننده بود.

برخلاف چیزهای شکننده که زیر فشار می‌شکنند، چیزهای پادشکننده در واقع از نوسان و شوک سود می‌برند.