مبانی استفاده از انرژی و تولید غذا را بیاموزید.

در سال ۱۵۰۰، هنوز کم‌وبیش ممکن بود با یک انسانِ واقعاً جامع‌الاطرافِ عصر رنسانس روبه‌رو شوید؛ دانشمندی که همه‌چیز را می‌دانست. به لئوناردو داوینچی فکر کنید که گستره‌ی دانشش از هیدرولیک تا هوانوردی و کالبدشناسی را در بر می‌گرفت. بااین‌حال، تا قرن هجدهم دیگر چنین شخصیتی وجود نداشت. وقتی بزرگ‌ترین متفکران فرانسه دست به تدوین دانشنامه‌ای زدند که هر آنچه را ارزش دانستن داشت در بر بگیرد، به یک گروه نیاز داشتند.

امروزه درک ما از جهان چنان پیشرفت کرده است که حتی دانشنامه‌ای با هزاران جلد هم نمی‌تواند حق مطلب را ادا کند. دانش چنان تخصصی شده است که تسلط بر یک رشته‌ی واحد می‌تواند یک عمر زمان ببرد. یک فیزیک‌دان ذرات، چه رسد به یک تاریخ‌دان حرفه‌ای، در فهم صفحه‌ی اول یک مقاله‌ی پژوهشی تازه در زمینه‌ی ایمنی‌شناسی ویروسی با دشواری بسیار زیادی روبه‌رو می‌شود. اما این موضوع ناآگاهی ما از سازوکارهای بنیادین جهان را توجیه نمی‌کند. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم همه پژوهش‌های پیشرو در زیست‌شناسی عصبی را بفهمند؛ اما می‌توانیم انتظار داشته باشیم همه، مثلاً، بفهمند غذای درون بشقابشان چگونه تولید شده است. این همان استدلالی است که واتسلاف اسمیل در «جهان واقعاً چگونه کار می‌کند» مطرح می‌کند.

از نظر اسمیل، چنین دانشی برای کارکرد دموکراسی‌ها حیاتی است. اگر این دانش را نداشته باشیم، نمی‌توانیم درباره‌ی مهم‌ترین مسائل روز تصمیم‌های آگاهانه بگیریم. اسمیل در «جهان واقعاً چگونه کار می‌کند» بر هفت موضوع تمرکز می‌کند که به باور او همه‌ی ما باید درباره‌شان بدانیم. در این خلاصه، این موضوعات را به دو مورد محدود می‌کنیم: انرژی و غذا. در این خلاصه خواهید آموخت

چگونه جو سیاره‌ی ما به جایی رسید که توانست حیات جانوری را پشتیبانی کند؛

چرا سوخت‌های فسیلی به ما امکان می‌دهند تقریباً هشت میلیارد نفر را تغذیه کنیم؛ و

چگونه برق چرخ جهان را می‌چرخاند.