برای خوب نوشتن، ساده بنویسید.

آیا مشتاقید از اطلاعاتی ویژه و محرمانه مطلع شوید که نگارش متنی ماهرانه، استادانه و با تبحر را از جانب شما تسهیل کند؟

صبر کنید. آن را خط بزنید. بیایید دوباره امتحان کنیم.

می‌خواهید راز خوب نوشتن را بدانید؟ سادگی.

پیام اصلی این موجز این است: برای خوب نوشتن، ساده بنویسید.

نویسندگان تازه‌کار اغلب تلاش می‌کنند دیگران را تحت‌تأثیر قرار دهند. نویسندگان تازه‌کار سراغ نامأنوس‌ترین واژه‌های دایره‌ی واژگانشان می‌روند. جمله‌واره پشت جمله‌واره در جمله‌هایشان می‌چپانند. اسم‌هایشان زیر بار صفت‌ها سنگین می‌شوند؛ و فعل‌هایشان بار قیدها را به دوش می‌کشند. نتیجه‌ی نهایی معمولاً بیشتر نامفهوم است تا تأثیرگذار. بدتر اینکه خواننده به‌سختی می‌تواند... خب، نوشته را بخواند.

در نوشتن، افزودن واژه‌ها، جمله‌واره‌ها یا پیچیدگی در واقع می‌تواند از ارزش کارتان کم کند. برای خوب نوشتن، هر جزء جمله‌تان را به بی‌پیرایه‌ترین عناصرش تقلیل دهید. واژه‌هایی را که هیچ کارکردی ندارند حذف کنید. واژه‌های بلند را کوتاه کنید. برای سادگی تلاش کنید.

به‌اندازه‌ی کافی آسان به نظر می‌رسد، نه؟ خب، یک مشکل وجود دارد. نوشتن روشن فقط با فکر کردن روشن ممکن می‌شود؛ و فکر کردن روشن هم فقط با زدودن شلوغی ذهن ممکن می‌شود. می‌توان استدلالی خام را زیر پرگویی، اصطلاحات تخصصی و حاشیه‌روی پنهان کرد؛ کافی است به حرف‌های هر سیاستمداری گوش کنید. اما نوشته‌ی روشن و سنجیده هیچ جایی برای پنهان شدن نویسنده باقی نمی‌گذارد.

برای ساده و روشن نوشتن، نویسنده باید همیشه به یک پرسش محوری برگردد: می‌خواهم چه بگویم؟ پاسخ دادن به این پرسش ممکن است از آنچه نویسنده تصور می‌کند دشوارتر باشد، به‌ویژه اگر هنوز در حال کلنجار رفتن با آن باشد. و وقتی نوشتن را تمام کرد، باید پرسش دیگری از خودش بپرسد: آیا آنچه را می‌خواستم بگویم گفته‌ام؟

سپس نویسنده باید بی‌رحمانه زوائد را از صفحه‌هایش پاک کند تا هیچ‌چیز توجه را از پیامش منحرف نکند. چه چیزی زائد محسوب می‌شود؟ هر واژه یا عبارتی که ضروری نیست یا معنای آنچه را نوشته می‌شود تقویت نمی‌کند. چند مثال را ببینید:

حروف اضافه‌ی زائد. چرا «با یک چالش روبه‌رو شوید» وقتی می‌توانید صرفاً «با چالشی مواجه شوید»؟

همین موضوع درباره‌ی صفت‌ها هم صدق می‌کند. چرا از یک «آشنای شخصی» حرف بزنید، وقتی آشنایی‌ها بنا به تعریف شخصی‌اند؟

واژه‌های بلند و ترکیب‌های متکلف را هنگام ویرایش حذف کنید. پرگویی ممکن است در محیط‌های شرکتی رایج باشد؛ اما وقتی یک «حالا»ی ساده کفایت می‌کند، نیازی نیست بگویید «در حال حاضر»، «در زمان کنونی» یا حتی «در این مقطع». خواندن جمله‌ی روشن آسان است. اما نوشتن چنین جمله‌ای به مهارت، فکر و تمرین نیاز دارد.