موجز ۱ از ۵ · ۲ دقیقه
اسکات ریکنز احساس می‌کرد در دام سبک زندگی ناپایدارش گرفتار شده است، تا اینکه فایر را کشف کرد.
بیشتر مردم تا میانه‌ی دهه‌ی شصت زندگی‌شان کار می‌کنند. آن‌ها این را کاری عادی می‌دانند، چون بدون پشتوانه‌ی یک حقوق بازنشستگی کامل، بازنشستگی زودهنگام ممکن است ایده‌ای تصورناپذیر باشد. اما وقتی نگاهی به چیزی می‌اندازید که مردم برایش کار می‌کنند، چیزی جور درنمی‌آید.
درحالی‌که فرهنگ مصرفی از مردم می‌خواهد برای تجملات غیرضروری بیش از حد کار کنند، فایر از سبک زندگی صرفه‌جویانه دفاع می‌کند و زمانی ارزشمند را برای تمرکز بر چیزهای مهم زندگی آزاد می‌کند.
در سال ۲۰۱۶، نویسنده، اسکات ریکنز، شغل مدیر خلاقیت را پذیرفت تا سبک زندگی «بی‌نقص» خانواده‌اش را در شهر ساحلی کرونادو در کالیفرنیا سرپا نگه دارد. در همان حال، او و همسرش تیلور احساس می‌کردند به تجملاتی مثل مخلوط‌کن گران‌قیمت ویتامیکس‌شان یا هر شب بیرون غذا خوردن نیاز دارند.
این زوج با درآمد سالانه‌ی مشترک ۱۴۲٬۰۰۰ دلار پس از کسر مالیات، احساس می‌کردند وضع مالی‌شان آن‌قدر خوب است که از پس این تجملات برمی‌آیند. و گذشته از این، مگر در تمام این مدت به حساب‌های بازنشستگی ۴۰۱کی‌شان هم پول واریز نمی‌کردند؟
با این حال، هزینه‌های بزرگ دیگری هم در آینده‌شان در راه بود. این زوج می‌خواستند خانه‌ای بخرند و پس‌انداز برای صندوق هزینه‌ی دانشگاه دختر تازه‌متولدشان را شروع کنند. وقتی نویسنده فهمید پس‌انداز سالانه‌ی ۱۰٬۰۰۰ دلاری‌شان واقعاً چقدر ناکافی است، ناامید شد. آیا باید تا آخر دوران کاری‌اش به همین شغل تازه‌ی حقوق‌بگیری می‌چسبید، فقط برای اینکه از پس این ضروریات بربیاید؟ این کار همچنین به معنای چشم پوشیدن از رؤیاهای کارآفرینانه‌اش بود. او و همسرش هیچ برنامه‌ای نداشتند و اگر می‌خواستند وضعشان را تغییر دهند، به یک بخت بزرگ نیاز داشتند.
یک صبح فوریه در سال ۲۰۱۷، ریکنز در راه محل کار، مصاحبه‌ای با مستر مانی ماستش را در پادکست محبوبش، The Tim Ferriss Show («برنامه‌ی تیم فریس»)، شنید. مستر مانی ماستش، وبلاگ‌نویسی کانادایی که نام واقعی‌اش پیت ادنی است، وقتی فقط ۳۰ سال داشت در نزدیکی بولدر در کلرادو بازنشسته شد. از آن زمان، او پیروانی پرشور پیدا کرده است؛ آدم‌هایی که می‌خواهند در سبک زندگی‌شان انتخاب‌های هوشمندانه‌ی مالی داشته باشند تا آن‌ها هم بتوانند دهه‌ها زودتر بازنشسته شوند.
این «ماستشی‌ها» بخشی از جنبشی رو به رشد به نام فایرند که مخفف «استقلال مالی، بازنشستگی زودهنگام» است. اسکات ریکنز با یک ماشین‌حساب ساده‌ی آنلاین بازنشستگی دریافت که اگر او و همسرش هزینه‌هایشان را نصف کنند و پس‌اندازشان را سرمایه‌گذاری کنند، در واقع می‌توانند فقط ظرف ده سال بازنشسته شوند.
آن روز، او فهمید که به یک بخت بزرگ نیاز ندارد؛ نیاز دارد سبک زندگی‌اش را تغییر دهد.