دوران جوانی چارلی مانگر، اخلاق کاری نیرومند و روحیه‌ی نیکوکاری را در او پرورش داد.

چارلی مانگر در نوجوانی در خواربارفروشی‌ای مشغول به کار شد که ارنست، پدربزرگ وارن بافت، اداره می‌کرد. این شغل تابستانی به‌هیچ‌وجه آسوده نبود. مانگر مجبور بود در نوبت‌های ۱۲ساعته و بدون استراحت کار کند؛ در ازای این کار هم مبلغ شاهانه‌ی دو دلار می‌گرفت. آن تجربه طاقت‌فرسا بود؛ اما اخلاق کاری‌ای در او پرورش داد که در ادامه‌ی مسیر حرفه‌ای‌اش، از کارگر ساده‌ی چیدن کالا در خواربارفروشی تا میلیاردر شدن، همراهش ماند.

فرزندان مانگر به یاد دارند که پدرشان ساعت‌های بسیار طولانی کار می‌کرد؛ سپیده‌دم از خانه بیرون می‌رفت و برای شام برمی‌گشت. پس از غذا خوردن، باز هم به کار ادامه می‌داد. حتی وقتی از نظر جسمی حاضر بود، احتمال داشت که ذهن مانگر در واقع مشغول کار باشد. او به تمرکز تمام‌وکمالش معروف است و توانایی شگفت‌انگیزی در نادیده گرفتن همه‌ی عوامل حواس‌پرتی دارد؛ مهارتی بسیار مهم، وقتی هشت فرزند دارید که برای جلب توجه هیاهو می‌کنند!

مانگر همچنین تلاشی جدی کرد تا اخلاق کاری خود را در فرزندانش پرورش دهد. یکی از پسرانش، ویلیام بورتویک، به یاد دارد که مانگر چگونه به او یاد داد کارها را همان بار اول درست انجام دهد؛ وگرنه باید عواقبش را تحمل می‌کرد. یکی از وظایف بورتویک این بود که برای آوردن خدمتکار خانه و خرید روزنامه به شهر برود. برای این کار باید با قایق از رودخانه می‌گذشت و سپس مسافت کوتاهی را با خودرو طی می‌کرد. در روزی به‌ویژه طوفانی، بورتویک این مسیر را در میان بادهای زوزه‌کش طی کرد. شدت طوفان باعث شد خرید روزنامه را به‌کلی فراموش کند. وقتی مانگر این موضوع را شنید، فوراً به بورتویک دستور داد برگردد؛ چه طوفان باشد و چه نباشد!

این درس بسیار سخت‌گیرانه به نظر می‌رسد؛ اما مؤثر بود. بورتویک معتقد است این تجربه او را به نیروی کاری بسیار کارآمدتری تبدیل کرد. اگرچه مانگر پدری سخت‌گیر بود، فرزندانش دوران کودکی خود را با علاقه‌ی فراوان به یاد می‌آورند. او همچنین کاملاً به فرزندانش متعهد بود و از مسیر شغلی و تحصیلشان حمایت می‌کرد.

سخاوت مانگر فقط شامل خانواده‌ی درجه‌یکش نمی‌شود؛ او نیکوکاری شناخته‌شده هم هست. مانگر که در دوران رکود بزرگ رشد کرد، محرومیت‌های هولناک فقر را از نزدیک دید. این تجربه باعث شده است همیشه بکوشد سهمی در خدمت به جامعه داشته باشد. او همراه با همسرش، نانسی، کمک‌های مالی موقوفه‌ای چشمگیری به دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها کرده است. او همچنین وفادارانه از اهدافی که برایش عزیزند، مانند فعالیت‌های سازمان تنظیم خانواده، حمایت کرده است. برای مانگر، خدمت متقابل به جامعه به اندازه‌ی سخت کار کردن اهمیت دارد.