موجز ۱ از ۳ · ۴ دقیقه
مبانی - کار، خرج کردن و پس‌انداز
آیا کسی تا حالا به شما یاد داده که کار کردن به پول درآوردن منجر می‌شود؟ خیلی از ما این دانش را همین‌طوری در طول راه یاد گرفته‌ایم. اما این یکی از ابتدایی‌ترین مفهوم‌هایی است که باید به بچه‌هایتان یاد بدهید - رابطه‌ی میان کار و پول درآوردن. این کاری است که می‌توانید از سنین پایین شروع کنید، اما باید درس‌ها را همپای بزرگ شدن بچه‌تان تنظیم کنید.
رمزی و کروز پیشنهاد می‌کنند برای این درس، به‌جای دادن پول توجیبی، از شیوه‌ی کارمزد استفاده کنید. پول توجیبی رابطه‌ی میان سخت کار کردن و پول درآوردن را آن‌طور مستقیم که ایده‌ی کارمزد یاد می‌دهد، یاد نمی‌دهد. رمزی همین ایده را با بچه‌های خودش، از جمله کروز، به کار برد. وقتی بچه‌تان حدوداً سه ساله است، می‌توانید با دادن گزینه‌هایی برای درآوردن چند دلار در ازای چند کار خانه‌ی کلیدی، ساختن این رابطه را شروع کنید. از حدود سه تا پنج سالگی، بچه‌تان به چند کار ساده‌ی خانه نیاز دارد، کارهایی مثل گذاشتن اسباب‌بازی‌ها در سبدهایشان، مرتب کردن تختش یا آوردن وسایل سبک‌تر از خریدهای سوپرمارکت. بلافاصله بعد از تمام شدن کار، مزدش را بدهید تا رابطه‌ی میان کار و درآمد واقعاً شکل بگیرد.
برای نگه داشتن پولشان از یک شیشه‌ی بزرگ و شفاف استفاده کنید، و پولشان را با اسکناس‌های یک‌دلاری بدهید. این کار عنصری سرگرم‌کننده برای یادگیرنده‌های کوچک وارد می‌کند. به علاوه، استفاده از اسکناس‌های تکی کمک می‌کند شیشه زود پر شود و چشمگیر به نظر برسد. این کار کمک می‌کند بچه‌ها درباره‌ی مفهوم کار و درآمد هیجان‌زده شوند! همین‌طور که بچه‌تان بزرگ‌تر می‌شود، می‌توانید سختی کارهای خانه را بیشتر کنید و سیستم پاکت‌ها را معرفی کنید. یک پاکت برای پس‌انداز، یکی برای خرج کردن و یکی برای بخشش یا خیریه استفاده کنید.
مهم است که هم عادت‌های عاقلانه‌ی خرج کردن و هم عادت‌های عاقلانه‌ی پس‌انداز را به بچه‌هایتان یاد بدهید. برای بچه‌های کوچک‌تر، با عادت‌های خرج کردن شروع کنید. این برای بچه‌های کوچک‌تر سرگرم‌کننده‌ترین بخش است، و نمی‌خواهیم درست در آغاز سفرشان برای هوشمند شدن در پول، حوصله‌شان را سر ببریم یا از پا درشان بیاوریم! عادت‌های هوشمندانه‌ی خرج کردن شامل چیزهایی مثل گشتن دنبال تخفیف‌ها یا معامله‌های خوب، صبر کردن دست‌کم تا فردای آن روز پیش از تصمیم‌گیری درباره‌ی خریدن چیزی، و هزینه‌ی فرصتِ خرج کردن است. لازم است آخری را دوباره یادآوری کنیم؟ مشکلی نیست!
هزینه‌ی فرصت یعنی این ایده که وقتی این هفته پولتان را خرج یک اسباب‌بازی می‌کنید، آن پول را نخواهید داشت که خرج بازی تازه‌ای کنید که می‌خواهید و هفته‌ی بعد بیرون می‌آید. پیداست که این درس برای بچه‌های کمی بزرگ‌تر آسان‌تر است تا برای بچه‌ی سه‌ساله‌تان! همین‌طور که بچه‌تان بزرگ‌تر می‌شود، معرفی عادت‌های عاقلانه‌ی پس‌انداز را هم شروع کنید. چیزهایی مثل پس‌انداز برای خریدهای بزرگ‌تر را توضیح دهید. اگر بچه‌ای کوچک‌تر هر هفته پولش را خرج آب‌نبات کند، نمی‌تواند برای خریدن چیزی بزرگ‌تر، مثل یک عروسک تازه، پس‌انداز کند. شما بچه‌تان را از همه بهتر می‌شناسید، پس از مثال‌هایی استفاده کنید که به او مربوط می‌شوند!
این درس‌های اولیه بعدها، وقتی بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند و برای خریدهای بزرگ‌تری مثل ماشین یا دانشگاه یا خانه پس‌انداز می‌کنند، به کار می‌آیند. حتماً همین‌طور که بزرگ‌تر می‌شوند به همه‌ی درس‌ها دوباره سر بزنید، چون این مفهوم‌ها برای اینکه واقعاً در ذهن بمانند به تکرار و مثال‌های کاربردی نیاز دارند. وقتی عادت‌های پس‌انداز و خرج کردن را به بچه‌تان یاد می‌دهید، در نظر داشته باشید که بیشتر آدم‌ها ذاتاً یا اهل پس‌اندازند یا اهل خرج کردن. هیچ‌کدام بهتر از دیگری نیست، اما عاقلانه است که از گرایش‌های شخصی خودمان آگاه باشیم و در هر دو حالت به عادت‌های عاقلانه پایبند بمانیم. کروز اعتراف می‌کند که ذاتاً بیشتر اهل خرج کردن است، اما با هوشمندی در عادت‌های خرج کردنش و به کار بستن عادت‌های هوشمندانه‌ی دیگری در پول مثل بودجه‌بندی - بعداً به آن می‌رسیم! - توانسته با این حال بدون بدهی زندگی کند و پیشرفت کند.
گرایش بچه‌تان به خرج کردن یا پس‌انداز ممکن است با گرایش شما فرق داشته باشد، و این اشکالی ندارد! گزارشی از سی‌ان‌ان درباره‌ی دانشجویان دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین نشان داد که تقریباً همه‌ی کسانی که مهارت‌های مالی خوبی نشان داده بودند گفته بودند این عادت‌ها را بر پایه‌ی راهنمایی پدر و مادرشان در کودکی یاد گرفته‌اند. پس همین حالا بچه‌هایتان را به پس‌انداز و خرج کردن عاقلانه عادت دهید. بچه‌هایتان این مهارت‌ها را در تمام زندگی با خودشان خواهند برد.