موجز ۱ از ۳ · ۵ دقیقه
متاورس بازاری جدید با ظرفیتی گسترده است.
در سال ۲۰۲۰، اتفاقی هیجان‌انگیز افتاد. در دوران قرنطینه‌های اجباری و دستورهای ماندن در خانه، تجربه‌های دیجیتال رونق می‌گرفتند. و مهم‌تر اینکه این تجربه‌ها سود ایجاد می‌کردند. جوانان و کسانی که دلشان جوان بود، به یک اندازه در دنیای مجازی به دنبال راهی برای فرار و ارتباط می‌گشتند.
برای مثال، بازی Animal Crossings: New Horizons («عبور حیوانات: افق‌های نو») برای نینتندو سوییچ در مارس ۲۰۲۰ منتشر شد. در این بازی، بازیکنان خانه می‌سازند و خانه‌ها را ارتقا می‌دهند و با حیوانات محلی دوست می‌شوند. این بازی تنها در دو سال، ۳۷ میلیون نسخه فروخت. اما مردم فقط بازی نمی‌خریدند. بازی رزمی Fortnite («فورتنایت») از سال ۲۰۱۷ شمار کاربران خود را به ۳۵۰ میلیون نفر رسانده است. تنها در سال ۲۰۲۰، این کاربران از طریق فروش لوازم جانبی دیجیتال، پنج میلیارد دلار درآمد ایجاد کردند.
منظور لوازم جانبی‌ای است که برای شخصیت خود در بازی می‌خرید؛ نه وسایل فیزیکی‌ای که خودتان بتوانید از آن‌ها استفاده کنید یا آن‌ها را بپوشید. Fortnite برای کاربرانش کنسرت‌های دیجیتال هم برگزار می‌کند؛ این کنسرت‌ها بیش از ده میلیون شرکت‌کننده را جذب کرده‌اند. آن‌ها در برگزاری رویدادهای بزرگ تنها نیستند. در سال ۲۰۲۱، پاریس هیلتون میزبان یک مهمانی دیجیتال شب سال نو بود که بیش از دو برابر جمعیت حاضر در میدان تایمز را جذب کرد. درست است؛ تعداد کسانی که به یک مهمانی مجازی رفتند، از تعداد کسانی که برای تماشای حضوری پایین آمدن گوی سال نو رفتند، بیشتر بود. لحظه‌ای به دامنه‌ی دسترسی‌تان به مخاطبان فکر کنید، اگر برندتان حامی مالی رویدادی به این بزرگی بود.
این ظرفیت متاورس است. حالا احتمالاً یا این ارقام شما را تحت تأثیر قرار داده‌اند یا کمی بدبین شده‌اید. به‌هرحال، همه‌ی برندها با تفریح و بازی سروکار ندارند. اما این به آن معنا نیست که در متاورس جایی برای شما و برندتان وجود ندارد. در واقع، با توسعه‌ی متاورس، فرصت‌هایی برای مشارکت همه‌ی بخش‌ها و برندها به وجود خواهد آمد؛ چه از متاورس به‌عنوان یک محیط کار دیجیتال غوطه‌ورکننده استفاده کنند و چه به مشتریان اجازه دهند ابتدا محصولات دنیای واقعی را به کمک فناوری شبیه‌سازی به‌صورت دیجیتال آزمایش کنند. شاید برندتان میزبان یک فضای اجتماعی شود که بازخورد بازار را در اختیارتان بگذارد.
یا شاید از متاورس به شیوه‌ای استفاده کنید که هنوز حتی نمی‌توانیم تصورش کنیم. پس این متاورس دقیقاً چیست؟ به زبان ساده، متاورس قلمرویی مجازی است که از جهان‌هایی تشکیل شده است که سازندگان آن‌ها را می‌سازند. نکته‌ی گیج‌کننده این است که این جهان‌ها نیز «متاورس» نامیده می‌شوند؛ اما برای ساده‌تر شدن بحث، اینجا از اصطلاح «متاورس» برای اشاره به کل جهان مجازی استفاده می‌کنیم که این جهان‌های مختلف را در خود جای می‌دهد. بعضی جهان‌ها از مرورگر وب به‌عنوان راه ورود استفاده می‌کنند، مانند Decentraland («سرزمین غیرمتمرکز»). بعضی جهان‌ها از کنسول‌های بازی استفاده می‌کنند؛ می‌توانید با پلی‌استیشن وارد جهان Fortnite شوید.
و بعضی جهان‌ها برای تجربه‌ای عمیقاً غوطه‌ورکننده از هدست‌های واقعیت مجازی استفاده می‌کنند. این همان مسیری است که متا، شرکت مارک زاکربرگ، در تجربه‌ی واقعیت مجازی خود، Horizon Worlds («جهان‌های افق»)، در پیش خواهد گرفت. هدف متا ایجاد یک واقعیت مجازی است که در آن افراد بتوانند با یکدیگر دیدار کنند، همکاری کنند و در تجربه‌هایی مانند رفتن به یک همایش سهیم شوند. در اصل، متا متاورس را ابزاری پیشرفته برای ارتباط می‌بیند که می‌توانید از نظر اجتماعی، حرفه‌ای و تجاری کاملاً در آن غوطه‌ور شوید. برای مثال، ممکن است در نهایت نه‌فقط از راه دور، بلکه به‌صورت مجازی کار کنید. دفتر کارتان می‌تواند در متاورس باشد؛ رفت‌وآمدتان می‌تواند به سادگیِ گذاشتن هدست واقعیت مجازی روی سرتان باشد.
به‌محض ورود، می‌توانید راه بروید، در جلسه‌ها شرکت کنید، پشت میزتان بنشینید و کار کنید و حتی هنگام عبور از کنار همکاران در راهرو، با آن‌ها گپ بزنید. به دلیل این غوطه‌وری کامل، بسیاری از افراد باور دارند که متاورس جای اینترنت را به شکلی که اکنون می‌شناسیم خواهد گرفت. مفهوم این قلمروهای مجازی جدید نیست. در واقع، رمان Snow Crash («سقوط برفی») نوشته‌ی نیل استیونسن، متاورس را به تصویر کشید؛ این رمان مدت‌ها پیش، در سال ۱۹۹۲، منتشر شد، یعنی بسیار پیش از آنکه اینترنت به خانه‌هایمان راه پیدا کند. این رمان اصطلاح متاورس و همچنین آواتار را ابداع کرد؛ آواتار یعنی نسخه‌ی دیجیتال شما که در جهان‌های مجازی وجود دارد. اما آنچه واقعاً به متاورس شتاب داده است، تغییری در نگرش به دارایی‌های دیجیتال است.
دارایی‌های دیجیتال به هر چیزی اشاره دارد که در دنیای دیجیتال وجود دارد؛ فایل‌ها، ایمیل‌ها و ویدئوها. در اصل، منظور بسته‌هایی از داده است. تا سال ۲۰۲۱، این دارایی‌ها به‌ندرت ارزش پولی مشخصی داشتند. اما همه‌ی این‌ها در دومین سال همه‌گیری تغییر کرد. شاید نام توکن‌های غیرقابل‌تعویض، یا ان‌اف‌تی‌ها، را شنیده باشید. این بسته‌های کوچک داده، چیزی ملموس را شکل می‌دهند؛ یک آواتار منحصربه‌فرد، یک اثر هنری، یک ترانه، یک کارت کلکسیونی قابل‌معامله و حتی مبلمان مجازی برای تجهیز خانه‌ی مجازی‌تان.
ان‌اف‌تی‌ها به شکلی کدنویسی می‌شوند که نمی‌توان آن‌ها را کپی کرد؛ همین ویژگی آن‌ها را انحصاری می‌کند. و در سال ۲۰۲۱، ان‌اف‌تی‌ها به یکی از اقلام ضروری متاورس تبدیل شدند؛ تا جایی که تنها در همان سال، ان‌اف‌تی‌هایی به ارزش ۱۱ میلیارد دلار معامله شدند. ناگهان، داشتن یک ان‌اف‌تی مانند داشتن یک رولکس یا پورشه بود. ظهور ان‌اف‌تی‌ها به دارایی‌های دیجیتال در نگاه جامعه ارزش داده بود. و این ارزش، ظرفیت درآمدزایی عظیمی برای شرکت‌های سازنده‌ی دارایی‌های دیجیتال و نیز معماران و طراحانی ایجاد می‌کند که فضاهای مجازی می‌سازند تا افراد مجموعه‌های دیجیتال خود را در آن‌ها جای دهند.