تربیت برنسون او را به رهبری دلسوز تبدیل کرد.

والدینمان چیزهای زیادی به ما می‌دهند؛ از وقت و توجهشان گرفته تا رنگ چشم‌هایشان. اما چیزهای کمتر آشکاری که ما را به فردی که هستیم تبدیل می‌کنند، مانند شخصیت و فلسفه‌ی کلی زندگی‌مان، چه می‌شوند؟ ریچارد برنسون معتقد است که رویکردش به رهبری را کاملاً مدیون شیوه‌ی تربیت والدینش است. برنسون در کودکی اغلب به مغازه‌ی محل می‌رفت تا شکلات تخته‌ای بخرد.

متأسفانه، او هزینه‌ی عادت شکلات‌خوری افراطی‌اش را با دزدیدن پول خرد از اتاق‌خواب والدینش تأمین می‌کرد. وقتی سرانجام زن مغازه‌دار شک و تردیدهایش را با تد، پدر او، در میان گذاشت، برنسون جوان انتظار مجازاتی سنگین را داشت. اما در کمال تعجب او، پدرش اقدام چندانی نکرد؛ پدرش حتی نشان نداد که از دزدی خبر دارد. در واقع، تنها کاری که پدرش کرد این بود که تا پایان روز با پسرش سرد برخورد کرد. با اینکه برنسون از مجازات گریخت، دیگر هرگز پول والدینش را ندزدید. چرا؟

چون او به‌خوبی می‌دانست که پدرش را ناامید کرده است؛ سکوت تد این موضوع را روشن می‌کرد و نیازی به سرزنش تند نبود. برنسون در بزرگ‌سالی و در مقام کارفرمای ده‌ها هزار نفر، کوشیده است از الگوی مدارا و بخشندگی پدرش پیروی کند. برای مثال، زمانی که برنسون ویرجین رکوردز را اداره می‌کرد، متوجه شد یکی از کارکنان جوان‌ترش، فردی بااستعداد در بخش هنرمندان و رپرتوار (A&R)، صفحه‌های موسیقی را می‌دزدد و به فروشگاه‌های دیگر می‌فروشد. با اینکه برنسون تمام دلایل لازم برای اخراج او را داشت، تجربه‌ی دزدی خودش و مهربانی پدرش را به یاد آورد. بنابراین، پس از اینکه در خلوت درباره‌ی دزدی با آن کارمند صحبت کرد، فرصتی دوباره به آن کارمند داد و اجازه داد شغلش را حفظ کند. نتیجه چه بود؟

درست مانند برنسون جوان، این کارمند هم دیگر هرگز چیزی ندزدید. علاوه بر این، او با کشف چندین هنرمند پرطرفدار، از جمله خواننده‌ای به نام بوی جورج، به سرمایه‌ای بزرگ برای شرکت تبدیل شد. متأسفانه، نگرش انسانی برنسون با نگرش بعضی از هم‌دوره‌هایش در دنیای کسب‌وکار در تضاد است. برای مثال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و تاجر میلیاردر، پیش‌تر از تحقیر علنی افراد و اخراج آن‌ها در برنامه‌ی تلویزیونی‌اش، The Apprentice («کارآموز»)، لذت می‌برد. شاید همه‌ی این کارها برای سرگرمی بوده باشد؛ اما بااین‌حال، این رفتار بازتاب ارزش‌های سخت‌گیرانه و اقتدارگرایانه‌ای است که بسیاری از رهبران کسب‌وکار به آن‌ها پایبندند. البته خوشبختانه این روش ویرجین برای انجام کارها نیست.