شروعی امیدوارکننده

وارن بافت ۱۱ سالش بود که نخستین سرمایه‌گذاری‌اش را انجام داد. او از کارهای کارآفرینانه‌ای مثل فروش نوشابه و بادام‌زمینی ۱۲۰ دلار پس‌انداز کرده بود. پس نمودارهای قیمت را بررسی کرد و با اطمینان خریدش را انجام داد. اما همان‌طور که اغلب پیش می‌آید، سهام افت کرد و بلافاصله ارزشش را از دست داد. وقتی قیمت سهام دوباره به کمی بالاتر از مبلغی رسید که او پرداخته بود، بافت دستپاچه شد و سهام را با پنج دلار سود فروخت. اندکی پس از آن، ارزش سهام سر به فلک کشید.

او دو درس سخت آموخته بود: دیگر هرگز ذهنش را با قیمتی که برای یک سهم پرداخته بود درگیر نمی‌کرد. و دیگر هرگز سهمی را با سودی کمتر از سودی قابل‌توجه نمی‌فروخت.

پس از آن، به نظر می‌رسید هر چیزی که وارن بافت به آن دست می‌زد طلا می‌شد. البته نه اینکه برایش زحمت نکشیده باشد - او از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و بعد برای به دست آوردن جایگاهی در شرکت گراهام-نیومن جنگید؛ او آموزش واقعی‌اش در معامله‌گری را همان‌جا دید. سپس، در ۲۵ سالگی، نخستین شراکت با مسئولیت محدودش را با سرمایه‌گذاری ۱۰۰ دلاری و هدف ساده‌ی پیشی گرفتن از داوجونز به میزان ۱۰ درصد در سال راه انداخت. او در نهایت ۲۲ درصد از داوجونز پیشی گرفت - و در یک دوره‌ی ۱۲ ساله، سرمایه‌اش را به ۲۵ میلیون دلار رساند.

در سال ۱۹۶۵، چهار سال پیش از پایان دادن به آن شراکت، بافت شرکت برکشایر هاتاوی را خرید که در سال ۱۸۸۹ به‌عنوان تولیدکننده‌ی پنبه کارش را آغاز کرده بود. درحالی‌که بخش نساجی این کسب‌وکار آرام‌آرام رو به زوال می‌رفت، بافت تصمیمی گرفت که باقی زندگی‌اش را شکل داد. در سال ۱۹۶۷، او سهام در گردش دو شرکت نسبتاً سالم را خرید: شرکت نشنال ایندمنیتی و شرکت بیمه‌ی نشنال فایر اند مارین. این تغییر مسیری چشمگیر از نساجی بود - و اوراق بهادار برکشایر هاتاوی را تنها در دو سال از ۲٫۹ میلیون دلار به ۵٫۴ میلیون دلار رساند. این تصمیم شرکت را در مسیری قرار داد که به غول سرمایه‌گذاری امروزی تبدیل شود.

وارن بافت، که با نخستین سرمایه‌گذاری با مسئولیت محدودش به مبلغ ۱۰۰ دلار شروع کرد، امروز بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار ثروت دارد. خیلی‌ها او را استثنایی در سیستم می‌دانند. در دنیای سرمایه‌گذاران مکتب فکری از دیرباز پذیرفته‌شده‌ای به نام فرضیه‌ی بازار کارا وجود دارد که می‌گوید نمی‌توانید از بازار پیشی بگیرید. و خود بافت می‌گوید که در یک بخت‌آزمایی ژنتیکی برنده شده است، چون مهارت‌های درست را در لحظه‌ی درست داشته تا شکوفا شود.

با این حال، باقی این خلاصه بررسی می‌کند که بافت چگونه نه با شانس، بلکه با مهارت از بازار پیشی می‌گیرد.