در سراسر تاریخ، مردم تریاک را هم موهبت و هم بلا دانسته‌اند.

در سراسر دهه‌ی ۱۹۹۰، جنگ با مواد مخدر با تمام شدت و خشونتش ادامه داشت. تنها در سال ۱۹۹۶، بیش از یک میلیون آمریکایی به‌دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر به زندان فرستاده شدند. بسیاری از این محکومان اصلاً خشونت‌ورز نبودند؛ بااین‌حال مجبور شدند حداقل مجازات‌های اجباری را تحمل کنند. دولت همچنین اختیار مصادره‌ی اموال خصوصی مرتبط با یک جرم مواد مخدر را به دست آورد؛ حتی اگر اتهامی به مالک آن اموال وارد نشده بود.

جنگ با مواد مخدر را موهبتی برای امنیت عمومی معرفی می‌کردند. اما آیا این جنگ واقعاً میزان اعتیاد یا مصرف بیش‌ازحد را کاهش داد؟ تقریباً نه. در عوض، این جنگ زندان‌های آمریکا را با صدها هزار مجرم غیرخشونت‌ورز پر کرد که بسیاری از آن‌ها سیاه‌پوست بودند. تازه، این جنگ توجه‌ها را از مسئله‌ی واقعی مرتبط با مواد مخدر که تازه داشت آغاز می‌شد، منحرف کرد: بحران مواد افیونی. خود تریاک همیشه چنین ماده‌ی منفوری نبوده است.

در قرن‌های گذشته، انسان‌ها با تریاک همان‌طور برخورد می‌کردند که واقعاً هست: هم متحد و هم دشمن. پیام اصلی این است: در سراسر تاریخ، مردم تریاک را هم موهبت و هم بلا دانسته‌اند. رابطه‌ی ما با تریاک بیش از پنج هزاره قدمت دارد. کاربرد اصلی این ماده عموماً کنترل درد بود. اما در قرن نوزدهم، تریاک واقعاً شروع به فتح جهان کرد. مردم عصر ویکتوریا تریاک را تقریباً همان‌طور مصرف می‌کردند که ما آسپرین مصرف می‌کنیم.

شاعران رمانتیکی مانند ساموئل تیلور کولریج با شور و شوق از این ماده سخن می‌گفتند. بریتانیای کبیر حتی بر سر حق کنترل صادرات تریاک، وارد مجموعه‌ای از جنگ‌ها شد که به‌درستی جنگ‌های تریاک نامیده می‌شوند. البته امروزه بیشتر مردم تریاک را بسیار متفاوت می‌بینند: پیش از هر چیز، به‌عنوان یک ماده‌ی مخدر مرگبار. اما جنگ با مواد مخدر و فاجعه‌ای که آن را بحران مواد افیونی می‌شناسیم، این برداشت را کج و تحریف کرده‌اند. آن بحران زمانی آغاز شد که در سال ۱۹۹۶، شرکتی به نام پردو فارما بازاریابی داروی افیونی آهسته‌رهش خود، اکسی‌کانتین، را شروع کرد که اکنون بدنام شده است. پردو ادعا می‌کرد که درد به‌اندازه‌ی کافی درمان نمی‌شود؛ و داروی معجزه‌آسای این شرکت می‌تواند به کسانی که رنج می‌کشند کمک کند.

اما در واقع چه اتفاقی افتاد؟ تعداد آمریکایی‌های معتاد به مواد افیونی از حدود نیم میلیون به دو میلیون نفر جهش کرد. در سال ۱۹۹۶، حدود ۴۷۰۰ نفر بر اثر مصرف بیش‌ازحد مواد مخدر جان باختند. امروزه در آمریکا، هر سال ۵۰٬۰۰۰ نفر فقط بر اثر مصرف بیش‌ازحد مواد افیونی می‌میرند.

چهار نفر از هر پنج مصرف‌کننده‌ی جدید هروئین، پیش‌تر مسکن‌های تجویزی مصرف کرده بودند. ماهیت دوگانه‌ی تریاک از تاریخش کاملاً روشن است. شاید یونانی‌ها و رومی‌ها نکته‌ای را دریافته بودند که از خشخاش، گیاهی که تریاک از آن ساخته می‌شود، به‌عنوان نماد خواب و مرگ استفاده می‌کردند.