مقدمه · کتاب چرنوبیل نوشته‌ی سرهی پلوخی
فاجعه‌ی چرنوبیل و پیامدهای آن را درک کنید.
رویدادهای اندکی در تاریخ معاصر به‌اندازه‌ی انفجار واحد چهار نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ سرنوشت‌ساز هستند. اما حتی زمانی که شعله‌ها ساختمان را فراگرفته بودند و رآکتور آسیب‌دیده مقادیر باورنکردنی پرتو را در مناطق روستایی اطراف منتشر می‌کرد، افراد اندکی از ابعاد این مصیبت خبر داشتند. در نتیجه، واکنش دیرهنگام بود. مقامات شوروی بلافاصله متوجه نشدند که با بدترین فاجعه‌ی هسته‌ای تاریخ بشر روبه‌رو هستند.
چرا اقدام قاطع این‌قدر دیر صورت گرفت؟ اصلاً چه چیزی باعث ذوب هسته‌ی رآکتور شد؟ در این موجزها پاسخ‌ها را خواهید یافت. در اینجا، هنگامی که ساعت نمادین آخرالزمان به نیمه‌شب نزدیک می‌شد، وارد اتاق کنترل خواهید شد، از تلاش‌ها برای جلوگیری از تراژدی بیشتر آگاه خواهید شد و با انسان‌های قهرمانی آشنا خواهید شد که برای پاک‌سازی آلودگی، ایمنی خود را به خطر انداختند.
این فاجعه جنبه‌ای سیاسی هم داشت؛ ضربه‌ای خردکننده به مشروعیت اتحاد جماهیر شوروی وارد شد که پیشاپیش در سراشیبی سقوط بود. رآکتورهای دیگر چرنوبیل شاید پس از حادثه دوباره راه افتاده بودند؛ این رآکتورها سرانجام در سال ۲۰۰۰ از رده خارج شدند؛ اما خود اتحاد جماهیر شوروی نتوانست از آثار سال ۱۹۸۶ بهبود یابد. در این موجزها خواهید فهمید:
چه کسانی و چه عواملی مسئول انفجارها بودند؛
اتحاد جماهیر شوروی چگونه منطقه‌ی آسیب‌دیده را آلودگی‌زدایی کرد؛ و
چرا میخائیل گورباچف، رهبر پیشین شوروی، چرنوبیل را عامل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می‌داند.