دریابید چگونه تجربه‌های وحشتناک یک مرد به او کمک کرد تا دیدگاهی منحصربه‌فرد درباره‌ی سرشت انسان شکل دهد.
۱نخستین واکنش زندانیان به اردوگاه‌های کار اجباری شوک بود؛ شوکی که ابتدا به شکل امید و سپس به شکل ناامیدی بروز می‌کرد.
۲زندانیان پس از چند روز حضور در اردوگاه، دچار حالتی از بی‌تفاوتی می‌شدند که به آن‌ها اجازه می‌داد بر زنده ماندن تمرکز کنند.
۳زندگی پس از آزادی از اردوگاه‌ها اغلب ابتدا با احساس ناباوری و سپس با تلخکامی همراه بود.
۴زندانیان بر زندگی «درونی» خود تمرکز می‌کردند تا حواسشان را از آنچه در دنیای واقعی رخ می‌داد پرت کنند.
۵بیشتر زندانیان سرنوشتشان را می‌پذیرفتند؛ اما بعضی زندانیان هر وقت می‌توانستند، سعی می‌کردند تصمیم بگیرند.
۶بر اساس معنادرمانی، انگیزه‌ی ما برای عمل از معنای زندگی‌مان سرچشمه می‌گیرد.
۷زندگی هیچ معنای کلی‌ای ندارد؛ زندگی هر فرد در هر لحظه‌ی معین معنای خاص خودش را دارد.
۸می‌توانید با دنبال کردن فعالانه‌ی ترس‌هایتان، آن‌ها را مدیریت کنید.
جمع‌بندی نهایی

مقدمه · کتاب انسان در جست‌وجوی معنا نوشته‌ی ویکتور فرانکل

دریابید چگونه تجربه‌های وحشتناک یک مرد به او کمک کرد تا دیدگاهی منحصربه‌فرد درباره‌ی سرشت انسان شکل دهد.

برای هر کسی جز بازماندگان، دانستن اینکه زندگی برای یک زندانی در اردوگاه کار اجباری نازی‌ها چگونه بوده، به‌سادگی ناممکن است. ما فقط می‌توانیم تصور کنیم که مردم چگونه هر روز را پشت سر می‌گذاشتند و چگونه در میان آن همه جنایت موفق می‌شدند سلامت روانشان را حفظ کنند. ویکتور فرانکل که خودش از بازماندگان اردوگاه‌ها بود، کمک می‌کند توضیح دهیم که زندانیان رژیم نازی چگونه با دشواری دوام می‌آوردند. این تجربه‌ها همچنین شواهدی برای نظریه‌ی روان‌شناختی فرانکل، یعنی معنادرمانی، فراهم کردند؛ این نظریه توضیح می‌دهد که برای شکوفا شدن و در شرایط وخیم‌تر برای زنده ماندن، نیاز داریم معنای شخصی زندگی خود را کشف کنیم.

این موجزها هم یافته‌های فرانکل از اردوگاه‌ها را توضیح می‌دهند و هم به چگونگی پرورش معنادرمانی به دست او می‌پردازند.