زندانیان پس از چند روز حضور در اردوگاه، دچار حالتی از بی‌تفاوتی می‌شدند که به آن‌ها اجازه می‌داد بر زنده ماندن تمرکز کنند. — انسان در جست‌وجوی معنا

بازگشت به کتاب

دریابید چگونه تجربه‌های وحشتناک یک مرد به او کمک کرد تا دیدگاهی منحصربه‌فرد درباره‌ی سرشت انسان شکل دهد.
۱نخستین واکنش زندانیان به اردوگاه‌های کار اجباری شوک بود؛ شوکی که ابتدا به شکل امید و سپس به شکل ناامیدی بروز می‌کرد.
۲زندانیان پس از چند روز حضور در اردوگاه، دچار حالتی از بی‌تفاوتی می‌شدند که به آن‌ها اجازه می‌داد بر زنده ماندن تمرکز کنند.
۳زندگی پس از آزادی از اردوگاه‌ها اغلب ابتدا با احساس ناباوری و سپس با تلخکامی همراه بود.
۴زندانیان بر زندگی «درونی» خود تمرکز می‌کردند تا حواسشان را از آنچه در دنیای واقعی رخ می‌داد پرت کنند.
۵بیشتر زندانیان سرنوشتشان را می‌پذیرفتند؛ اما بعضی زندانیان هر وقت می‌توانستند، سعی می‌کردند تصمیم بگیرند.
۶بر اساس معنادرمانی، انگیزه‌ی ما برای عمل از معنای زندگی‌مان سرچشمه می‌گیرد.
۷زندگی هیچ معنای کلی‌ای ندارد؛ زندگی هر فرد در هر لحظه‌ی معین معنای خاص خودش را دارد.
۸می‌توانید با دنبال کردن فعالانه‌ی ترس‌هایتان، آن‌ها را مدیریت کنید.
جمع‌بندی نهایی

انسان در جست‌وجوی معنا