موجز ۱ از ۸ · ۳ دقیقه
پیری زیستی ناشی از زوال میتوکندری است.
بگذارید شما را به لحظه‌ای برگردانم که همه‌چیز را برای دیو اسپری تغییر داد. او در مطب یک متخصص ضدپیری نشسته است؛ بیست‌وچند سال دارد و قرار است خبری وحشتناک بشنود. سال‌ها با مشکلات دست‌وپنجه نرم کرده بود: با وجود رژیم گرفتن مداوم اضافه‌وزن داشت؛ با حملات آسم مبارزه می‌کرد؛ با درد مفاصلی روبه‌رو بود که باعث می‌شد احساس کند دو برابر سن واقعی‌اش سن دارد.
پزشک حکم را اعلام کرد: اسپری از نظر زیستی میان‌سال بود. فقط فرسوده نبود؛ واقعاً و به‌طور قابل‌اندازه‌گیری میان‌سال بود. بدنش بر اثر تیروئیدیت هاشیموتو از هم می‌پاشید. هورمون‌های تیروئیدش کاهش یافته بودند. تستوسترونش به‌شدت پایین بود.
اما اینجاست که داستان جالب می‌شود. آن تشخیص حکم مرگ نبود؛ نقشه‌ی راه بود. چون وقتی بفهمید چرا بدنتان پیر می‌شود، واقعاً می‌توانید کاری برایش انجام دهید.
پس بیایید آنچه را همین حالا درون شما رخ می‌دهد از نزدیک بررسی کنیم. درون هر سلول بدنتان ساختارهای کوچکی به نام میتوکندری وجود دارند. میتوکندری‌ها را نیروگاه‌هایی میکروسکوپی تصور کنید؛ میتوکندری‌ها پیوسته کار می‌کنند تا شما را زنده نگه دارند. میتوکندری‌ها غذایی را که می‌خورید می‌گیرند و آن را به ای‌تی‌پی، آدنوزین تری‌فسفات، تبدیل می‌کنند؛ این ماده واحد مبادله‌ی انرژی است که سلول‌هایتان برای فعالیت از آن استفاده می‌کنند.
هر کاری که انجام می‌دهید نیازمند عملکرد کارآمد این میتوکندری‌هاست. وقتی جوان هستید، میتوکندری‌ها کارآمد عمل می‌کنند. میتوکندری‌ها به‌خوبی و بی‌وقفه کار می‌کنند؛ انرژی پاک تولید می‌کنند و شما را سرزنده نگه می‌دارند.
اما بعد مشکلاتتان شروع می‌شوند. با افزایش سن، میتوکندری‌هایتان دچار مشکل می‌شوند. میتوکندری‌ها انرژی را با کارایی کمتری تولید می‌کنند؛ در این فرایند، مواد زائد بیشتری، به‌طور مشخص رادیکال‌های آزاد، ایجاد می‌کنند. این‌ها اساساً ترکش‌های سلولی هستند؛ مولکول‌های ناپایداری هستند که به هر چیزی که با آن تماس پیدا کنند آسیب می‌زنند: دی‌ان‌ای شما، غشاهای سلولی شما و پروتئین‌های شما.
این آسیب چیزی حتی موذیانه‌تر را به راه می‌اندازد: التهاب مزمن. این التهاب از نوعی نیست که بتوانید ببینید یا احساس کنید، مثل پیچ‌خوردگی مچ پا. این التهاب آتشی کم‌شدت است که سال‌به‌سال در سراسر بدنتان می‌سوزد و زمینه را برای تقریباً هر بیماری‌ای که با پیری مرتبط می‌دانیم فراهم می‌کند. سرطان. آلزایمر. بیماری قلبی. دیابت. همه‌ی این بیماری‌ها در اختلال عملکرد میتوکندری و التهاب مزمن ریشه دارند.
خوشبختانه، بدنتان از پیش یک سیستم دفاعی دارد. همان میتوکندری‌ها آنتی‌اکسیدان تولید می‌کنند؛ آنتی‌اکسیدان‌ها ترکیباتی هستند که رادیکال‌های آزاد را پیش از آسیب رساندن خنثی می‌کنند. انگار سلول‌هایتان هم یک گروه تخریب دارند و هم یک گروه تعمیر دارند که هم‌زمان کار می‌کنند.
کلید جوان ماندن، متعادل نگه داشتن این نیروهاست. وقتی تعداد رادیکال‌های آزاد از آنتی‌اکسیدان‌ها بیشتر می‌شود، پیری شتاب می‌گیرد.
آنچه اسپری را از آن جوان بیست‌وچندساله‌ی میان‌سال از نظر زیستی به کسی تبدیل کرد که حالا برای زندگی فراتر از ۱۸۰سالگی برنامه می‌ریزد، حمایت نظام‌مند از میتوکندری‌هایش بود. موضوع یک مکمل معجزه‌آسا یا رژیم غذایی بی‌نقص نیست. موضوع ساختن یک سبک زندگی کامل است که به نیروگاه‌های سلولی شما اجازه می‌دهد شکوفا شوند.
میتوکندری‌ها را اصلاح کنید؛ همه‌چیز دیگر را هم اصلاح می‌کنید. اسپری دقیقاً همین کار را کرد؛ او وزن کم کرد، انرژی‌اش را بازیافت و سن زیستی‌اش را معکوس کرد.
حالا که سازوکار بنیادی را می‌فهمیم، بیایید درباره‌ی نخستین ابزار قدرتمندی که در اختیار دارید صحبت کنیم: آنچه در دهانتان می‌گذارید.