موجز ۱ از ۹ · ۲ دقیقه
بهره‌ای که از وقتتان می‌برید به این بستگی دارد که آن را چطور می‌گذرانید، چقدر انرژی دارید و چقدر ذهن‌آگاه هستید.
تصور کنید می‌توانستید زمان را متوقف کنید؛ نه فقط به معنای مجازی، بلکه به معنای واقعی. بشکن می‌زنید و ناگهان، تیک‌تاک ساعت متوقف می‌شود. تبریک می‌گویم. حالا وقت نامحدودی دارید تا آن پروژه‌ی کاری را تمام کنید، آن خاطرات را بنویسید یا هر کار دیگری را که می‌خواهید انجام دهید.
اما اگر در نهایت به‌جای این کارها فقط با گوشی‌تان ور بروید چه؟ و اگر آن‌قدر خسته یا حواس‌پرت باشید که نتوانید روی کاری ارزشمندتر تمرکز کنید چه؟ خب، در این صورت می‌توانید تمام این وقت تازه‌به‌دست‌آمده را بردارید و در توالت بریزید.
پیام اصلی این است: بهره‌ای که از وقتتان می‌برید به این بستگی دارد که آن را چطور می‌گذرانید، چقدر انرژی دارید و چقدر ذهن‌آگاه هستید.
از یک منظر، زمان چیزی بسیار ثابت و محدود است. یک روز، یک هفته و یک عمر فقط تعداد محدودی ساعت دارند. در عین حال، یک ساعت همان یک ساعت است؛ هر طور که آن را تقسیم کنید: ۶۰ دقیقه، ۳۶۰۰ ثانیه؛ همیشه همان مقدار است. و در یک ساعت فقط می‌توانید مقدار محدودی کار انجام دهید. یک تمرین ورزشی خوب؟ البته. یک سفر تفریحی؟ بدیهی است که نه.
اما از منظری دیگر، زمان پدیده‌ای بسیار سیال‌تر است. بهره‌ای که از زمان می‌برید به سه عامل بستگی دارد.
اول، وقتتان را چطور می‌گذرانید؟ آیا با وقتتان کاری جالب، مفید، معنادار یا لذت‌بخش انجام می‌دهید؟ اگر پاسخ مثبت باشد، در نهایت از یک ساعت بسیار بیشتر از زمانی بهره می‌برید که پاسخ منفی باشد. برای دویدن بیرون می‌روید؟ استقامت بیشتری به دست می‌آورید. روی یک کار جانبی کار می‌کنید؟ پول بیشتری به دست می‌آورید. کتاب می‌خوانید؟ دانش بیشتری به دست می‌آورید. اما اگر فقط بنشینید و عکس‌های زندگی دیگران را در شبکه‌های اجتماعی نگاه کنید چه؟ دستاورد چندانی نخواهید داشت.
خب، حالا عامل دوم: چقدر انرژی دارید؟ اگر احساس می‌کنید سرحال و آماده‌ی حرکت هستید، می‌توانید آن ساعت را به شکلی لذت‌بخش و پربازده بگذرانید. اما اگر از پا افتاده باشید، به‌سختی می‌توانید کاری انجام دهید؛ چه برسد به اینکه از آن لذت ببرید. شاید در نهایت روی مبل ولو شوید و جلوی تلویزیون در بی‌خبری فرو بروید.
و سرانجام عامل سوم: چقدر ذهن‌آگاه هستید؟ آیا به چیزی که تجربه می‌کنید توجه دارید؟ اگر پاسخ منفی باشد، اساساً آن ساعت را از دست می‌دهید. حتی اگر کار فوق‌العاده‌ای مثل پیاده‌روی در جنگلی زیبا انجام دهید، زمان چنان می‌گذرد که انگار به‌سختی آن را تجربه کرده‌اید.
پس نه، ما واقعاً نمی‌توانیم زمان را متوقف کنیم. و نمی‌توانیم این واقعیت را تغییر دهیم که وقتمان محدود است. اما می‌توانیم از آن بهره‌ی بیشتری ببریم. و می‌توانیم جلوی از دست دادن این‌همه وقت را بگیریم.