مقدمه · کتاب علم داستانگویی نوشتهی ویل استور
زیربناهای علمی یک داستان خوب را یاد بگیرید.
در روزگاری که در مسیر رفتن به محل کار به پادکست گوش میدهیم، پشت میز کارمان اخبار میخوانیم و بعد به خانه میرویم تا روی مبلهایمان قسمتهای سریالهای تلویزیونی را پشت سر هم تماشا کنیم، به نظر میرسد هر جا را نگاه میکنیم، داستانی وجود دارد. نهتنها تمام روز را صرف دریافت داستانها میکنیم، بلکه پیوسته داستان هم میسازیم. داستانگویی بخش مهمی از هویت اجتماعی ماست؛ چه برای تکلیفی که انجام ندادهایم بهانه بتراشیم، چه دربارهی دوستی غیبت کنیم، چه نامهای بنویسیم یا پیشنویس فیلمنامهای را تهیه کنیم.
داستانها بهاندازهی خوردن و خوابیدن بخشی از زندگی ما هستند؛ بنابراین ارزش دارد دقیقتر بررسی کنیم که چه چیزی به داستانها جان میدهد. این موجزها با تکیه بر گسترهی وسیعی از پژوهشهای علمی، نقشهی راهی برای ساختن داستانی ارائه میدهند که با مخاطب ارتباط برقرار کند. این موجزها به شما نشان میدهند چگونه مغز انسان را طوری هدایت کنید که احساساتی قوی را تجربه کند، با شخصیتها ارتباط برقرار کند و با پیشروی پیرنگ، همچنان مجذوب بماند.
خواهید آموخت که راز ساختن «داستان بینقص» چندان هم پنهان نیست. این کار فقط مستلزم بررسی عمیق شیوهی کارکرد مغز ماست.
در این موجزها خواهید فهمید
چرا گاهی بر سر دری فریاد میزنید که انگشت پایتان به آن برخورد کرده است؛
چرا همیشه طرف ضعیفتر را تشویق میکنیم؛ و
داستانهای دوران کودکی و فیلمهای تبلیغاتی چه وجه اشتراکی دارند.