موجز ۱ از ۴ · ۳ دقیقه
سبک کار: ایده
کار بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی است. برای بیشتر ما کار حدود یک‌سوم وقتمان را می‌گیرد و بخش نسبتاً مهمی از هویتمان را می‌سازد. اما شیوه‌ای که بیشتر ما کار می‌کنیم - از صبح تا عصر در دفتر نشستن و سروکار داشتن با همان همکاران - بر سنتی قدیمی استوار است. این شیوه با انقلاب صنعتی، حدود ۲۰۰ سال پیش، پدید آمد.
حقیقت این است که این شیوه‌ی کار کردن کهنه و غیرضروری است. نیروی کاری که رو به سالمندی می‌رود، پیشرفت‌های فناوری اخیر و حرکت به سوی کار مستقل‌تر زمینه را فراهم کرده‌اند تا نگاهمان به کار را از بنیاد تغییر دهیم. اینجاست که سبک کار وارد ماجرا می‌شود. درست همان‌طور که سبک زندگی‌تان به شیوه‌ای اشاره دارد که زندگی‌تان را می‌گذرانید، سبک کارتان آزادی انتخاب اینکه کی و کجا کار کنید است. سبک کار بر سه اصل استوار است.
اول، کار ناهمزمان.
این اصل اساساً یعنی لازم نیست هم‌زمان با همکارانتان کار کنید.
شاید شما درست وقتی کار را تمام کنید که همکارتان در آن سوی کره‌ی زمین از خواب بیدار می‌شود تا کار را از همان جایی که شما رها کرده‌اید ادامه دهد.
اصل دوم این کار را ممکن می‌کند: دیجیتال در درجه‌ی اول.
این روزها همه با کامپیوتر کار می‌کنند، وای‌فای همه‌جا هست، و رویدادهای اخیر نشان داده‌اند که بخش زیادی از کار ما می‌تواند در فضایی دیجیتال انجام شود.
نرم‌افزاری مثل اسلک می‌تواند فضای دفتر ما باشد.
بیایید آن را بپذیریم.
و سرانجام، سبک کار به محیطی مبتنی بر اعتماد متکی است.
باید باور داشته باشید که همکارانتان بی‌آنکه رئیسی بالای سرشان مراقبشان باشد، کارشان را تحویل خواهند داد.
کار کردن به شیوه‌ی سبک کار در مقایسه با کار سنتی به تغییر هیجان‌انگیزی در تمرکز می‌انجامد. سبک کار قدرت تعیین روز کاری را از شرکت‌ها می‌گیرد و به دست مردم می‌سپارد. به جای اینکه ارزش یک کارمند با ساعت‌هایی سنجیده شود که روی صندلی‌اش جلوی کامپیوترش می‌گذراند، ملاک خروجی‌هایی می‌شود که تولید می‌کند، فارغ از اینکه کی یا کجا کار را انجام می‌دهد. وقتی لازم نباشد ساعت‌ها و مکان‌ها با همکاران یکی باشد، مردم آزادند به شیوه‌هایی کار کنند که برای خودشان جواب می‌دهد.
این ایده‌ی خودمختاری پیامدهای عظیمی برای ماهیت و اثر کاری که انجام می‌دهیم دارد. در بخش‌های بعدی خواهید دید که سبک کار تا چه اندازه می‌تواند بهزیستی‌تان و در نتیجه بهره‌وری‌تان را بهتر کند. اما اول باید برای تغییر بنیادینی در فهم که سبک کار لازم دارد آماده شوید. واژه‌ی «سبک کار» را برای خودتان، یا شاید برای گربه، بلند بگویید. چه حسی دارد؟ بگذارید خیالتان دنیایی را تصور کند که در آن اطرافیانتان این واژه را به طور معمول می‌فهمند.
بعد، سبک کار فعلی‌تان را توصیف کنید و با «سبک کار من … است» شروع کنید. به روزها و ساعت‌هایی فکر کنید که کار می‌کنید، به اینکه کی استراحت می‌کنید و کی به تعطیلات می‌روید، و به جنبه‌هایی از زندگی‌تان که کارتان را با آن‌ها جور می‌کنید - دنبال بچه‌ها رفتن، کارهای خانه، سرگرمی‌ها. به احتمال زیاد کنترل چندانی بر جزئیات سبک کار فعلی‌تان ندارید. به همین دلیل وقت آن است که نگاهی به مزایای دنیایی بیندازیم که در آن این کنترل را دارید.