موجز ۱ از ۵ · ۳ دقیقه
ده برابر ساده‌تر است
لحظه‌ای تصور کنید از شما خواسته‌اند فهرستی از راه‌هایی تهیه کنید که با آن‌ها می‌توانید سودتان را ۱۰ درصد افزایش دهید. اگر پنج دقیقه وقت داشته باشید، احتمالاً به تعداد نسبتاً زیادی از این راه‌ها فکر می‌کنید.
حالا تصور کنید از شما خواسته‌اند راه‌هایی را فهرست کنید که سودتان را ده برابر کند. فهرست بسیار کوتاه‌تری است، نه؟
اگر تا به حال هدفی دو برابری مثل اولی گذاشته باشید، می‌دانید خیره شدن به این همه مسیر معتبر چقدر طاقت‌فرساست. کدام را باید انتخاب کنید؟ آیا باید سعی کنید همه را هم‌زمان پیش ببرید؟ در هر صورت، آخر وقت و انرژی اضافه را از کجا می‌آورید؟
وقتی هدفی ده‌برابری می‌گذارید، مثل آزمایش فکری دوم، گزینه‌هایتان شاید به دو یا سه کاهش پیدا می‌کنند. فلج تحلیلی و خستگی تصمیم‌گیری‌تان هم به همان نسبت کاهش پیدا می‌کنند. به‌طرز متناقضی، ده‌برابری فکر کردن اغلب حس آسودگی عظیمی می‌دهد!
حالا ممکن است با خودتان فکر کنید: اما اگر نخواهم ده برابر پیش بروم چه؟ اگر دو برابر را ترجیح بدهم چه؟
به هر حال ده برابر را هدف بگیرید. اگر هیچ فایده‌ی دیگری نداشته باشد، این کار محتمل‌ترین مسیر به سوی دو برابر دلخواهتان را روشن می‌کند و شما را از دوره‌ی عذاب‌آور سبک‌سنگین کردن معاف می‌کند. همچنین حاشیه‌ی خطای گسترده‌تری به خودتان می‌دهید. همان‌طور که ضرب‌المثلی از نورمن وینسنت پیل که بارها نقل شده می‌گوید: «ماه را نشانه بگیر. حتی اگر به خطا بزنی، میان ستاره‌ها فرود می‌آیی.» اینکه حتی کمی از دو برابر کم بیاورید بسیار دلسردکننده‌تر از این است که با فاصله‌ای زیاد از ده برابر فرود بیایید.
آن‌هایی که حاضرند با تمام وجود وارد شوند، به‌زودی راه دومی را کشف می‌کنند که در آن هدف‌های ده‌برابری ساده‌تر از کار درمی‌آیند.
ده‌برابری فکر کردن نه‌تنها تعداد مسیرهای احتمالی به سوی هدفتان را کم می‌کند، بلکه تعداد کارها و اقداماتی را هم که برای موفقیت آن لازم است کم می‌کند. اگر با قاعده‌ی ۸۰/۲۰ یا اصل پارتو آشنا باشید، از همین حالا دلیلش را درک می‌کنید: در هر زمینه‌ای، ۸۰ درصد خروجی‌ها فقط حاصل ۲۰ درصد ورودی‌هاست.
ده برابر پیش رفتن یعنی تمرکز صرف بر همان ۲۰ درصد ورودی‌هایی که بازگشت سرمایه‌ی بالایی دارند – کارها و اقدامات – که تقریباً بی‌درنگ زندگی‌تان را از شلوغی خالی و ساده می‌کند. خودتان را از چیزهای زائد رها می‌کنید – و این واقعاً حس رهایی دارد – و در عوض بر چیزهای ضروری متمرکز می‌شوید.
بله، ۸۰ درصد مقدار زیادی از منطقه‌ی امن است که در هر جهش ده‌برابری باید از آن دست بکشید. اما این مقدار فقط وقتی زیاد است که آن را یک باخت ببینید. هر چه باشد، آیا واقعاً دلتان برای آن باورهای محدودکننده، رابطه‌های انرژی‌گیر و کارهای کم‌بازده تنگ می‌شود؟ یا به احتمال بیشتر نفس راحتی می‌کشید و با تکاندن آن بارها سبک‌تر می‌شوید؟