مقدمه · کتاب زندگی در سیاره‌ی ما نوشته‌ی دیوید اتنبرو
نگاهی هشداردهنده به وضعیت سیاره‌ی ما؛ و کارهایی که باید برای آن انجام دهیم.
در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶، یکی از چهار رآکتور نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در سرزمینی که امروز اوکراین است، منفجر شد. مواد رادیواکتیوی به میزان بیش از ۴۰۰ برابر مواد آزادشده از بمب‌های اتمی هیروشیما و ناگاساکی در سراسر اروپا پخش شد. این مواد همراه با قطره‌های باران و دانه‌های برف روی زمین فرود آمدند و به خاک نفوذ کردند. این مواد وارد زنجیره‌ی غذایی شدند.
طبق برخی برآوردها، در نتیجه‌ی این حادثه صدها هزار مرگ زودرس رخ داد. گرچه می‌توان گفت حادثه‌ی چرنوبیل یکی از بزرگ‌ترین فجایع زیست‌محیطی ناشی از فعالیت انسان در تاریخ بود، ما اکنون در میانه‌ی فاجعه‌ای حتی بزرگ‌تر زندگی می‌کنیم. و این فاجعه درست جلوی چشم‌های ما در حال وقوع است. این فاجعه همان شیوه‌ی بی‌ملاحظه‌ای است که با آن محیط‌زیستمان را امری بدیهی دانسته‌ایم و به این ترتیب، روند فزاینده‌ی زوال تنوع زیستی ارزشمند سیاره‌مان را به راه انداخته‌ایم. همه‌ی ما مقصریم؛ اما در عین حال، این تقصیر ما نیست. نسل‌های پیشین که نظام‌های آسیب‌زایی را بنا کردند که اکنون از آن‌ها بهره می‌بریم، از هزینه‌ی واقعی کارهایشان خبر نداشتند.
اما ما خبر داریم. و باید تغییر کنیم. خبر خوب این است که هنوز زمانی باقی مانده است، فقط کمی، تا کاری برای این وضعیت انجام دهیم. در این موجزها خواهید آموخت
چگونه ضبط آواز نهنگ‌ها به تصویب قوانین ضد شکار نهنگ انجامید؛
اگر هیچ کاری نکنیم، جهان در سال ۲۱۰۰ چه شکلی خواهد داشت؛ و
چرا گذار از سوخت‌های فسیلی به انرژی پاک، مهم‌ترین کاری است که می‌توانیم برای نجات سیاره‌مان انجام دهیم.