یک نابغه‌ی کاملاً باثبات

در ژوئیه‌ی ۲۰۱۶، دونالد جی. ترامپ در سخنرانی‌ای نامزدی حزب جمهوری‌خواه را برای ریاست‌جمهوری آمریکا پذیرفت. این سخنرانی پیش‌درآمد چیزی بود که در راه بود. پیشینیان ترامپ از این فرصت برای تأکید بر اتحاد و هدف مشترک استفاده می‌کردند. فروتن بودند، ارزش‌های مشترک را می‌ستودند و از «ما» و «برای ما» می‌گفتند. سبک ترامپ این نبود. سخنرانی‌اش گستاخانه و پرطمطراق بود، اما بیش از هر چیز خودمحورانه. گفت: «من صدای شما هستم» و «قهرمان شما خواهم بود.» و از همه به‌یادماندنی‌تر، اصرار کرد: «هیچ‌کس این سیستم را بهتر از من نمی‌شناسد؛ برای همین فقط خودم می‌توانم درستش کنم.»

آنچه بعد از آن آمد، ریاست‌جمهوری‌ای است که ظاهراً با خودمحوری پیش می‌رود؛ نمایشی تک‌نفره، شگفت‌انگیز و گاه به‌شدت آشفته. سفری سرگیجه‌آور بوده. کارول لئونینگ و فیلیپ راکر، که هر روز به‌عنوان خبرنگار می‌کوشند از ترامپ عقب نمانند، این را بهتر از بیشتر مردم می‌دانند. وقتی تاریخ با این سرعت می‌گذرد، سخت می‌شود رویدادها را در جای درستشان دید. برای همین تصمیم گرفتند دکمه‌ی «مکث» را بزنند و سه سال اول حضور ترامپ در دفتر ریاست‌جمهوری را بسنجند. به نظرشان وقتش رسیده بود عمیق‌تر نگاه کنند و بفهمند پشت صحنه واقعاً چه می‌گذرد.

ما هم در موجزهای این کتاب همین کار را می‌کنیم. همراه لئونینگ و راکر، جنجال‌ها و لحظه‌های تعیین‌کننده‌ی ریاست‌جمهوری ترامپ را تا این‌جا مرور می‌کنیم. می‌فهمید بی‌اعتنایی ترامپ به تخصص چطور سران ارتش آمریکا را از او رویگردان کرد، رهبران خارجی درباره‌ی رئیس‌جمهور آمریکا چه فکر می‌کنند و رفتار توهین‌آمیز ترامپ با زیردستانش چه کرده.