موجز ۱ از ۱۱ · ۲ دقیقه
چاقی واکنش عادی بدن به وضعیتی غیرعادی است، یعنی فراوانی غذاهای بسیار پرکالری و فرآوری‌شده.
بیایید با واقعیتی هشداردهنده شروع کنیم. ۱۰۰ سال پیش، فقط یک نفر از هر ۳۰ نفر چاق بود. امروز چطور؟ یک نفر از هر سه نفر چاق است. در واقع، در ایالات متحده ۷۱ درصد بزرگسالان اضافه‌وزن دارند و ۴۰ درصدشان چاق هستند. چاق بودن حالا عادی شده است.
چرا این اتفاق افتاده است؟ چرا این‌همه آدم این‌قدر وزن اضافه کرده‌اند؟ برای فهمیدن این موضوع، باید به گذشته نگاه کنیم. به گذشته‌ای خیلی دور نگاه کنیم.
پیام اصلی این است: چاقی واکنش عادی بدن به وضعیتی غیرعادی است، یعنی فراوانی غذاهای بسیار پرکالری و فرآوری‌شده.
انسان‌ها برای خوردن زاده شده‌اند.
در بیشتر تاریخمان، در حالت بقا زندگی می‌کردیم. غذا کمیاب بود و در دسترس بودنش پیش‌بینی‌پذیر نبود. اگر غذایی پیدا می‌کردید، آن را می‌خوردید.
و به‌خصوص دنبال غذاهای پرکالری می‌گشتید. هرچه باشد، اگر نیاکان ما در هر ساعت یک پوند غذا با مجموعاً ۲۵۰ کالری جمع می‌کردند، ممکن بود برای رسیدن به کالری روزانه‌شان تا ده ساعت لازم باشد غذا جست‌وجو کنند. اما اگر می‌توانستند یک پوند غذا با مجموعاً ۵۰۰ کالری پیدا کنند، جست‌وجوی روزانه‌شان را در نصف این زمان تمام می‌کردند. نتیجه: پنج ساعت اضافه برای پرداختن به نقاشی‌های غار.
بنابراین انسان‌ها در روند تکامل به این سو رفتند که هر وقت ممکن است کالری بخورند و ذخیره کنند. و درکی ذاتی از غذاهای پرکالری، و ترجیحی ذاتی برای آن‌ها، در انسان‌ها شکل گرفت.
ما امروز هم این درک ذاتی را داریم. هوس چه غذاهایی را می‌کنید؟ کاهو؟ خیار؟ یا غذاهای چرب، مقوی، شیرین و نشاسته‌ای که پر از کالری‌اند؟ در واقع، پژوهش‌ها روی کودکان خردسال نشان می‌دهند که ترجیح‌هایشان با چگالی کالری همبستگی دارد. آن‌ها موز را به توت‌ها ترجیح می‌دهند، و حتی سیب‌زمینی را به هلوی شیرین ترجیح می‌دهند: شاید طعمش به آن خوبی نباشد، اما کالری دارد.
اما چیزی که هزاران سال یک ضرورت بود، امروز یک مشکل است. زیست‌شناسی ما هنوز برای کمیابی ساخته شده است، اما محیط ما سرزمین فراوانی است. موز، با حدود ۴۰۰ کالری در هر پوند، دیگر در صدر مقیاس چگالی کالری نیست. شکلات، پنیر، بیکن و دیگر غذاهای فرآوری‌شده می‌توانند هزاران کالری در هر پوند داشته باشند. و درحالی‌که ما به طور طبیعی تفاوت موز و کاهو را حس می‌کنیم، در بالای این مقیاس به سختی می‌توانیم تفاوت را تشخیص دهیم. این جای تعجب ندارد، چون کلوچه‌ی تکه‌شکلاتی و ساندویچ پنیر کبابی در منوی نیاکان ما نبودند.
واقعیت این است که افزایش وزن نه غیرعادی است و نه غیرمنتظره. بدن‌های دارای اضافه‌وزن همان کاری را می‌کنند که طبیعت به آن‌ها یاد داده است، وقتی با کالری اضافی روبه‌رو می‌شوند. و امروز، ما بیش از هر زمان دیگری با کالری اضافی روبه‌رو هستیم.