موجز ۱ از ۷ · ۲ دقیقه
چند قاعده‌ی پایه
روابط پرتنش در محیط کار معمولاً خودبه‌خود بهبود پیدا نمی‌کنند. اگر از خودتان می‌پرسید آیا فیل، که سه اتاقک آن‌طرف‌تر کار می‌کند، با شما سرد برخورد می‌کند، احتمالاً همین‌طور است. اگر هم از لیندا در بخش کنترل کیفیت دلخور هستید، احتمالاً لیندا تا حدی از این موضوع خبر دارد. این مسائل معمولاً از چشم دیگران پنهان نمی‌مانند.
خبر خوب این است که چند قاعده‌ی ساده وجود دارد که با پیروی از آن‌ها می‌توانید راه را برای گفت‌وگویی سازنده هموار کنید؛ حتی اگر در برخورد با تعارض چندان ماهر نباشید. قاعده‌ی اول؟ هرگز نگویید هرگز. یعنی گفت‌وگو را با «همیشه» یا «هرگز» شروع نکنید. لحظه‌ای به آخرین باری فکر کنید که اشتباه کردید. شاید کسی پیش شما آمده باشد و جمله‌ای با همیشه یا هرگز گفته باشد، مثلاً «تو هیچ‌وقت لیوان قهوه‌ات را در ماشین ظرف‌شویی نمی‌گذاری.» آیا آن جمله باعث شد دلتان بخواهد لیوان قهوه‌تان را در ماشین ظرف‌شویی بگذارید؟ یا در عوض باعث شد بخواهید از خودتان دفاع کنید؟ آخر شما بیشتر وقت‌ها لیوان قهوه‌تان را در ماشین ظرف‌شویی می‌گذارید! جایگزین بهتر می‌تواند چیزی شبیه این باشد: «ببین، امروز شستن ظرف‌ها به عهده‌ی من افتاد؛ این کار بخشی از وقت ناهارم را گرفت. می‌شود دفعه‌ی بعد لیوانت را در ماشین ظرف‌شویی بگذاری؟» این ما را به قاعده‌ی دوم می‌رساند: گفت‌وگو را با «تو» شروع نکنید.» در مثال لیوان قهوه، گفتن «تو هیچ‌وقت لیوان قهوه‌ات را در ماشین ظرف‌شویی نمی‌گذاری» شبیه اتهام زدن است؛ بنابراین شما را در موضع دفاعی قرار می‌دهد. در مقابل، بیان جمله‌ای با «من» به شما فرصت می‌دهد ببینید رفتارتان چه تأثیری بر شخص دیگری گذاشته است. در بخش بعدی، چند عبارت رایج را بررسی می‌کنیم که می‌توانید در گفت‌وگوهای مربوط به تعارض به کار ببرید.