رژیم حشره و میوه‌ی نیاکانمان به کار امروز ما نمی‌آید

اگر یکی از نخستین نیاکان ما پا به یک سوپرمارکت امروزی می‌گذاشت، از این همه انتخاب حسابی جا می‌خورد. قفسه‌های همیشه‌پُر فروشگاه‌های امروزی زمین تا آسمان با سفره‌ی نیاکان ما فرق دارد. نخستین نیاکان ما که حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش پیدا شدند، در جنگل‌های گرمسیری روی درخت زندگی می‌کردند و بیشتر حشره می‌خوردند. این شاید امروز برای ما چندش‌آور باشد، اما حشره‌ها منبعی پرکالری و سرشار از ویتامین و آهن‌اند. راستش را بخواهید، حشره‌ها هنوز هم می‌توانند جای خوبی در رژیم غذایی انسان امروز داشته باشند.

اما این‌که بخواهیم فقط با حشره زندگی کنیم، اصلاً عاقلانه نیست. پوسته‌ی بیرونی حشره‌ها از کیتین ساخته شده؛ نیاکان ما آنزیمی داشتند که آن را تجزیه می‌کرد، اما ما دیگر نمی‌توانیم هضمش کنیم. مشکل دیگر این است که بعضی حشره‌ها ممکن است حساسیت ایجاد کنند یا سم زیان‌آور داشته باشند. با این حال، پرورش حشره برای غذا می‌تواند خیلی به‌صرفه باشد. مثلاً جیرجیرک‌ها به‌ازای هر کیلو، حدود نصف گاوها دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند و خوراک را ۱۲ برابر کارآمدتر به کالری تبدیل می‌کنند.

به‌هرحال، نیاکان ما حدود ۶۰ میلیون سال پیش از این ریزجانوران فاصله گرفتند. در همین دوره هوا رو به خنکی گذاشت و با مرطوب‌ترشدنش، نخستین درختان میوه‌دار پیدا شدند. همان وقت، نیاکان ما توانایی ساختن ویتامین ث را از دست دادند؛ ویتامینی که برای جلوگیری از آسیب به سلول‌ها لازم است. آن‌ها فقط به این دلیل از این تغییر جان سالم به در بردند که می‌توانستند ویتامین ث فراوان را از میوه‌ها بگیرند. پس حدود ۳۰ میلیون سال پیش، نیاکان ما میوه‌خوار تمام‌وقت شدند.

اما زیاده‌روی در میوه هم می‌تواند ضرر داشته باشد، چون میوه فروکتوز دارد؛ ماده‌ای که بدن ما فقط مقدار محدودی از آن را می‌تواند پردازش کند. مصرف زیادش ممکن است به مقاومت به انسولین و سرطان لوزالمعده بینجامد.

اشتون کوچر، بازیگر، این را به تلخی تجربه کرد. او وقتی برای نقش استیو جابز آماده می‌شد، یک ماه رژیم میوه‌خواری جابز را گرفت. فقط ۳۰ روز بعد، کوچر به‌خاطر مشکل لوزالمعده در بیمارستان بستری شد.