سرودی برای زندگی

وقتی می‌فهمید زندگی خودتان صحنه‌ی یک جنایت بوده، چه می‌کنید؟ چطور در دادگاه می‌نشینید و نه فقط با آزارگرانتان، بلکه با سنگینی پیش‌داوری، نگاه‌های هوس‌آلود و زن‌ستیزی ریشه‌دار روبه‌رو می‌شوید؟ و چه چیزی لازم است تا با همه‌ی این‌ها چشم‌درچشم شوید و از پنهان‌شدن سر باز بزنید؟

ژیزل پلیکو نزدیک به یک دهه، در تخت خودش و بی‌آن‌که بداند چه اتفاقی می‌افتد، به دست ده‌ها مرد بیهوش و مورد تجاوز قرار می‌گرفت. کسی که همه‌چیز را سازمان داده بود، همسر چندین‌ساله‌اش، پدر بچه‌هایش و پدربزرگ نوه‌هایش بود. او مخفیانه از راه اینترنت غریبه‌ها را پیدا می‌کرد و ژیزل را با دارو بیهوش می‌کرد تا آن مردان در خواب به او تعرض کنند.

اما این فقط داستان کاری نیست که با ژیزل کردند؛ داستان تصمیمی است که او بعد از آن گرفت. تصمیمی هم شگفت‌انگیز و هم کم‌سابقه: از حق ناشناس‌ماندن گذشت و خواست دادگاهش علنی برگزار شود. با این کار، تراژدی عمیقاً شخصی‌اش را به گفت‌وگویی جهانی درباره‌ی رضایت، بیهوش‌سازی دارویی برای سوءاستفاده‌ی جنسی و شیوه‌هایی تبدیل کرد که جامعه هنوز با آن‌ها از بازماندگان خشونت جنسی حمایت نمی‌کند.

این کتاب خواندن آسانی ندارد. روایت‌های جانکاه، شهادت‌های آزاردهنده و لحظه‌های خشونت‌باری در آن هست که روبه‌روشدن با آن‌ها سخت است. اما در قلب این داستان، روایت بازسازی زندگی و پافشاری زنی است که می‌گوید شرم باید نصیب مرتکبان جنایت باشد، نه قربانی. پیش از شروع، توجه کنید: این کتاب توصیف‌هایی از تجاوز، خشونت و قتل دارد. لطفاً هنگام خواندنش مراقب حال خودتان باشید.